Voorbijgaand

Sneeuwliedje met schoenen

Met de stemmen
van ons wandelgesprek
knerpen we sneeuw

Gewaarwording

Het huis
de zetel
een kleine lamp
en rust

Waterwilg vanzelf zo

De struik groeide vast
water in de vorm van ijs
knoppen in de lucht

Dit is té goed om dit niet aan jullie door te geven!

"JE KAN ANDERS (omgaan) met een DEPRESSIE "

Thanks, Wim!

Momenten

Eén tel
volstaat
voor de tijd

Lezersspeeltje

Voor wie lievelingsboeken heeft, tik de schrijversnaam hier in
en kijk wat andere lezers eveneens graag lezen!
En hij doet het ook met muziek en films...

Veel plezier in 2009, met boeken, muziek en films en met heel veel andere speeltjes!

Vrouwen, schrijfsters uit de twintigste eeuw

En volgens mij allemaal een Nobelprijs waardig.
Mijn "boek van het jaar 2008" was echter van Richard Powers : "The echomaker" (De echomaker; wel een dik boek, het vroeg en kreeg veel tijd).
En bij jullie? Fictie of non-fictie, welk boek dreef boven?

Wandeling

De voet voelt iets zachts
een graspol vulde een barst
pad in de vlakte

Zestien jaar geleden, echt over gaat het nooit, waarin kan het nog allemaal transformeren? De prachtige zoektocht van het leven.

Door een reactie bij Boobytraps realiseer ik me, waarom kerstavond voor mij een melancholische avond is. Zestien jaar geleden hoorden we op 24 december dat de innesteling van ons prachtig levend proefbuisversmeltingske opnieuw niet gelukt was, ik was niet zwanger. Het feest van de geboorte waar we dubbel naar uitgekeken hadden, kreeg een bitterzoet tintje. Zoet ook, ja, is er iets mooiers dan al die kindjes die tòch geboren worden, een hele nieuwe wereld, een heel nieuw persoon?
We besloten dat het genoeg geweest was. Ik besloot dat m'n liefde naar heel veel mensen mag gaan. En nu? Liefde voor mezelf mag ik nog leren, niet meer kwaad zijn op mezelf, volgende stap. Kerstdag en moederdag, de droevigste dagen van het jaar, daarom niet de moeilijkste hoor, verdriet is niet erg, het is er gewoon; het enige moeilijke is, dat ik façade ophoud, ik wil het feest van anderen niet verbrodden.

Dit jaar hebben we geen feest geforceerd. Kerstboom, eenvoudig eten, mooie muziek, rustige babbel. Niet over dit nee.
Ik twijfelde om dit te plaatsen, maar ook dit is liefde voor mezelf, op m'n eigen plekje m'n verdriet zijn plaatsje gunnen.
'k Heb nog altijd geen kerststal, ik had er te dubbele gevoelens bij, misschien wordt het tijd na al die jaren?
Een prachtige vredevolle kerst toegewenst aan jullie allen!

Elke dag is er een nacht

Een winternacht
de maan schijnt door de bomen
Neen, 't is een lamp

Een nacht

Allemaal wolken
enkele openingen
één ster

Passie: spelen met woorden en woorden bijleren, spelletje: dit woord bestààt helemaal niet, onderliggend: ode aan een vriend

Strativerus!
mensen van ooit in je hoofd,
een stad, ver kijken

Gekozen

Over je oren
weerstaan lange lokken
de kou. En de praat.

Persoonlijke afvragingen, geen antwoord

Als ik zo vaak andere mensen op een pied de stalle* zet, wil dat dan zeggen dat ik in mijn innerlijke omgekeerde wereld eigenlijk mezelf op een pied de stalleke zet?

Wat brengt dat eigen stilstaande verhoog mij op?

Wat zou het ervan af stappen en wegstappen en loslaten mij brengen?

Welke gevolgen heeft dat voor de mensen rondom mij?

Wat betekent het voor mijn levenskeuzes?

Hoe doe ik dat, ervan af stappen?

En wat gebeurt er dan?

(pied de stalle : voetstuk)

Advent(ure)

Vol verwachting
een boom binnen zetten
en vrede zoeken

Mijn zintuigen werken te intens, en toch wil/kan ik dat intense niet missen, doseren is de boodschap, en opsplitsen

Als je eerst niet kijkt
kan je daarna heel intens
kijken

Als je intens kijkt
kan je ook
naar binnen kijken

Herinnering aan een vriendinnenwandeling en -gesprek in de beeldentuin Middelheim

Oude boomtoppen
hoger springend? vallend?
een sokkel met man

Het pad dat je kan vermoeden

Geen aarde meer te zien, vergrijzend en verrottend blad

Kijkend naar bomen
en naar het blad eronder
ontdek ik een pad